Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



De Franse energiehuishouding

Nou, dan is het maar goed dat Sarkozy tot nu toe niks over energielabels denkt, maar ja, in het licht van zijn groene revolutie kan dat nog komen, want de meeste huizen hier op de campagne zouden niet eens in aanmerking komen voor label G.
De huizen zijn vrijstaand, dus je warmen aan het stookgedrag van de buren gaat niet op. Veel van de huizen hebben ook nog enkelglas en ongeïsoleerde daken. De Fransman in het zuidelijke deel stookt op hout, olie of gas en dat laatste betekent dat de gastank ergens in de tuin is ingegraven of verstopt ligt achter een haagje struiken. Hier en daar zijn de grotere plaatsen sinds kort aangesloten op het gasverwarmingsnet van de gemeente, gaz de ville heet die energievoorziening.
Omdat de Fransen hier in de regio niet bepaald rijk zijn, houden zij hun stookkosten noodgedwongen goed in de gaten. Bij koud weer blijven alle luiken potdicht, ook overdag. Binnenshuis, waar het vanwege de luiken halfdonker is, zijn ze gekleed in dikke vesten en truien en daar overheen vaak nog een wollen sjaal, oude mensen hebben vaak in huis ook nog een wollen mutsje op. Rondlopen in een bloesje of T-shirt komt niet voor.
De centrale verwarming wordt óf gestookt via een houtoven, olie, gas óf er hangen kleine elektrische radiotoren aan de muren. Maar, vindt de Fransman hier, die cv moet zo min mogelijk aan want het is een dure hobby. Dus kopen ze en masse kacheltjes waarin een soort petroleum gaat die, gekocht bij de grote supermarchées, betaalbaar is. Ze stinken wel als ze branden, maar sinds kort zijn er dezelfde kacheltjes op de markt die kunnen worden aangesloten op het elektriciteitsnet. En dan stinken ze alleen maar de eerste minuut.
Toen wij dit huis kochten was het ook een groot ijskoud hol met enkelglas, een verwarming soufflante, oftewel een gat in de muur waaruit door een aftandse ketel warme lucht die naar olie stonk, de kamer in werd geblazen. Uiteraard hebben we dat veranderd, er is dubbelglas, de zolder is goed geïsoleerd en de grote radiatoren van de nieuwe cv geven een heerlijke warmte af. Maar zodra het weer afkoelt in november zien we het oliepeil in de 2000-litertank schrikbarend snel dalen. De grote ketel brandt de hele dag om het pand op temperatuur te houden. En ook al kopen we als dorp gezamenlijk de olie in (korting!), per winter verstoken we schandalig veel euro’s.
Dus zochten we een oplossing, niet alleen voor onze portemonnee, maar ook uit het Al Gore-gevoel. Het werd allereerst een cheminée inserte, een soort gesloten open haard die 95 procent rendement geeft tegenover 15 procent van een gewone open haard. En erg prettig, de Franse fiscus betaalt de helft mee in het kader van een schoner milieu. ’s Morgens gooien we er twee dikke blokken hout op die urenlang liggen te schroeien en de woonruimte goed verwarmen. Maar boven blijft het dan wel erg koud en om nou alle luiken te sluiten en niet meer te zien hoe de winterzon op de rivier schittert…   
Dus hebben we ook twee kacheltjes gekocht, ja die stinkdingen, maar een paar minuten stank kunnen zomaar vreugde betekenen als we zien dat het oliepeil in de grote tank beneden al dagen nauwelijks is gezakt.