Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Digistress

– ‘antiek mijnheer’ –  en dat ik de computer zelf trouwens ook maar beter bij het vuilnis kan zetten. Toen die jongen verdorie nog niet eens het besef had dat hij het niet in zijn broek moest doen, maar in het toilet, zat ik al achter een van de allereerste computers. Van die bakbeesten van zo’n kilo of dertig met floppy’s ter grootte van een goeie ouwe elpee (‘een elpee mijnheer?’).
Toen wij zes jaar geleden naar Frankrijk verhuisden, namen we ook een uitstekende computer mee en hoewel alles nog perfect functioneert, nog nooit ook maar één keer heeft gehaperd, moet deze nu kennelijk in de poubelle. Onze computer is uitgerangeerd, hij heeft afgedaan, is niet meer van deze tijd. Wanneer ik zo’n jongeman vertel waarmee ik werk, is hoongelach mijn deel. Op zich zou ik daar best mee kunnen leven, maar wat erger is: ik word buitengesloten. Ik mag niet meer meedoen. Zo kan ik bijvoorbeeld bij mijn bank in Nederland niet langer internetbankieren. Voor de tweede
keer binnen anderhalf jaar heeft de bank de site structureel gewijzigd en om nog te kunnen internetbankieren heb ik een bepaalde zoekmachine nodig, maar die werkt alleen met een van de laatste besturingsprogramma’s. En dat programma kan mijn computer niet aan, dus lig ik er wat mijn bank betreft uit. Tenzij ik een nieuwe computer koop natuurlijk. Ik heb besloten dat verkassen van bank goedkoper en praktischer is, maar dit soort dingen maakt me razend.
En radeloos. Waar ik in dit opzicht ook heel erg wanhopig van word, is dat het me maar niet lukt om hier een snelle(re) internetverbinding te krijgen. We wonen behoorlijk geïsoleerd en naast de telefoon is de computer dan een heel belangrijk communicatiemiddel. Het contact met de buitenwereld middels de computer verloopt via een boven de weg gespannen telefoonlijntje dat daar is opgehangen in het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw en dat derhalve totaal niet geschikt is voor een snelle verbinding. Ook niet voor een iets minder snelle trouwens.
Ik herinner me die reclamespotjes van vele, vele jaren geleden nog, waarbij iemand iets op het internet zocht en tijdens het wachten ruimschoots in de gelegenheid was een aantal vreemde talen onder de knie te krijgen, diverse muziekinstrumenten wist leren te bespelen en dan nog voldoende tijd overhad om een copieuze maaltijd voor 25 personen te bereiden. Dit beeld geeft exact weer hoe ik me iedere dag voel wanneer ik iets op het internet wil uitzoeken of wanneer iemand probeert mij wat foto’s te mailen. Onbegonnen werk. Ik heb geschreven naar France Telecom, ik heb gebeld, gesmeekt en gebeden, maar een snellere verbinding zit er voor mij niet in. Nu niet, nooit niet. Technisch niet mogelijk. En dit is om het zacht uit te drukken uiterst curieus, want ons 176 zielen tellende dorpje beschikt als enige gemeenschap in de zeer wijde omgeving over een cyberbase (of zoals ze hier zeggen: ‘sieberbaase’), die wél beschikt over een razendsnelle internetverbinding. In de aanwezigheid van honderden geïnteresseerden met veel tam-tam geopend door de diverse burgemeesters van de deelnemende dorpen hier in de omgeving, met onze eigen, volstrekt digibete burgemeester uiteraard voorop. Zelfs de Président van de Conseil Général van de Aveyron was voor de gelegenheid naar Brasc afgereisd. De gebeurtenis haalde de voorpagina’s van de diverse regionale kranten. Maar voor de inwoners van ons dorp is een connexion haut débit technisch niet mogelijk. Daar word je toch stapelmesjogge van? En hoewel de computer hier inmiddels in nagenoeg elk huishouden zijn intrede heeft gedaan, lijkt iedereen zich daar bij neer te leggen. Onze burgemeester zou hier en daar natuurlijk aan wat touwtjes kunnen trekken en dan zou de kwestie snel geregeld zijn, maar hij is al helemaal niet tot enige actie te bewegen.
Het interesseert hem allemaal geen barst en bovendien heeft hij in deze tijd van het jaar wel iets beters te doen, zoals jagen bijvoorbeeld. En daar heb je geen snelle internetverbinding voor nodig. Hoewel. Zou het via Google Earth niet mogelijk zijn om precies te zien waar de everzwijnen zitten? Moet ik het toch eens met hem over hebben.