Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Drôme of nachtmerrie?

Nee, wat ik vaststel is dat steeds meer kopers verder kijken dan hun neus of die van de vriendelijke makelaar lang is, minder gevoelig zijn voor de druk om ‘snel te beslissen’ en bijtijds onpartijdig advies inwinnen. Kortom: de markt wordt serieuzer genomen en dat is gezond.
Een collega-columnist schreef hier recent over het belang van een goede taxatie. Die taxatie leidde in zijn casus weliswaar tot vertraging maar ook tot een veel voordeliger aankoop. Nog geen twee weken na dat stukje kreeg ik met een zeer vergelijkbare situatie te maken.
Mijn cliënten – ik noem ze hier het echtpaar Jonker – verkochten hun onderneming en zijn voornemens zich definitief in de Drôme te vestigen. Het roer gaat om, maar dan – in tegenstelling tot de voorbeelden uit de gelijknamige docusoap – wel goed voorbereid.
Zo meldden zich de Jonkers nadat ze ‘hun huis’ reeds gevonden hadden, maar wel vóórdat zij aan de verkopers enige toezegging deden. Aan verkopers hadden zij slechts gemeld dat ze ‘de intentie hadden om in onderhandeling te treden’. En dat is voldoende om uit de gevarenzone (zie mijn eerdere artikeltjes) van de Franse koopovereenkomst te blijven.
De verkopers hadden gesteld dat de koopsom onder geen beding onderhandelbaar was en de Jonkers vonden dat acceptabel mits ‘verder alles klopte’.
Maar gaandeweg bleek dat er steeds minder klopte. Onze taxateur/expert stelde bijvoorbeeld vast dat een van de opstallen zonder bouwvergunning was gebouwd en bevestigde mijn vermoeden dat het perceel in werkelijkheid zowat een derde(!) kleiner was dan oorspronkelijk aangeboden. Als klap op de vuurpijl kon hij na gedegen onderzoek slechts concluderen dat de koopsom (rond een miljoen) zeker 20% hoger was dan de reële waarde.
Als jurist meng ik me niet rechtstreeks in onder–handelingen en ik wil absoluut geen ‘dealkiller’ zijn. Ik streef ernaar om alle informatie boven tafel te krijgen die nodig is voor een gefundeerd besluit. Op basis daarvan is het dan aan mijn cliënt over de koop te besluiten. En áls hij dan bereid is om ‘teveel’ te betalen, dan wel graag op basis van betrouwbare informatie. Het perfecte huis mag immers best wat kosten…
Het vertrouwen van de Jonkers was echter geschaad, om zelfs definitief te verdampen toen de verkopers – na confrontatie met onze bevindingen en in weerwil van hun eerdere overtuiging – alsnog bereid bleken tot een enorme prijsverlaging. Ervan overtuigd dat hun een dure nachtmerrie bespaard is gebleven, zoeken de Jonkers toch maar even rustig verder naar hun droom in de Drôme…