Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Een opgewonden winter

Ziezo, de winter is weer achter de rug. Er waren heel wat grijze dagen om door te komen. En wat je hier niet hebt, is de bioscoop, de gezellige kroeg om de hoek, de goed geoutilleerde winkelcentra en een keur aan afhaaltentjes en restaurantjes. Zaken die alleen worden gemist als de dagen kort en somber zijn.
Met het aanbreken van het voorjaar worden deze zaken niet meer als missend ervaren. Er komt zo veel voor in de plaats.
Toch is het bewonderenswaardig hoe de Nederlanders in onze regio iets weten te maken van de Franse winter. Er worden volop bridgelessen gegeven, boeken gelezen en besproken, er wordt muziek gemaakt, Franse danslessen gevolgd en ze maken heerlijke maaltijden voor elkaar waarbij een Nederlandse stamppot favoriet is.
En dan was er deze winter genoeg opwinding. De pensionado’s met een Nederlandse zorgverzekering werden diezelfde verzekering uitgeknikkerd en moesten zich in het woonland verzekeren. Op zich niks mis mee, zou je zeggen, maar vanaf 1 januari wordt er geld van hun pensioen ingehouden in Nederland en betalen ze de volle mep voor de Franse verzekering. Gevolg: veel Nederlanders betalen op zijn minst het dubbele van wat ze in 2005 betaalden. En dat terwijl hier veel landgenoten wonen met een bescheiden pensioentje. Het nieuwe zorgstelsel is voor hen een enorme financiële belasting. Bijkomende ergernis was de langdurige onduidelijkheid waar de betrokkenen vanaf januari aan toe zouden zijn. Heftige discussies volgden, de ene Nederlander wist het nog beter (of beter gezegd slechter) dan de ander. De verwarring bleef. Tot een paar inventieve Nederlanders een actiegroep begonnen met een eigen website waarop de situatie klip en klaar werd uitgelegd en… acties werden aangekondigd. Tot aan het Europese Hof gaan ze om hun gelijk te halen. Gesterkt door hun woede dat ze na jaren trouw premie te hebben betaald, nu bij het vullis worden gezet.
Eerlijk gezegd snap ik die verzekeringsmaatschappijen niet. De zorg hier in Frankrijk is stukken beter én betaalbaarder dan in Nederland. Medicijnen zijn hier aanzienlijk goedkoper. Er is dus ook geen enkele noodzaak voor de artsen om goedkope vervangers voor te schrijven. Door het ontbreken van wachtlijsten en de toegankelijkheid voor iedereen van uitstekende privéklinieken wordt veel (dure) ellende voorkomen. En dat tegen aanzienlijk vriendelijker tarieven dan in Nederland. Kortom, zorgverzekeraars zouden eigenlijk alle landgenoten in Frankrijk een korting moeten geven.
Een paar voorbeelden van hoe de zorg hier werkt. In ons dorp hebben we een geweldige huisarts. Ze heeft het niet breed, want het patiëntenbestand is nu eenmaal klein en de mensen hier zijn griezelig gezond. Mijn lief bezocht haar onlangs (voor de eerste keer) vanwege een gezwollen vinger met een venijnig splintertje. Ze nam alle tijd om te kijken, maar moest constateren dat het snijwerk werd. Ze schreef een verwijsbriefje en weigerde betaling voor het consult. Voor zo’n briefje, zei ze opgewekt, ging ze toch echt geen geld rekenen.
Dus naar de kliniek waar vriendelijk personeel ons voor de keus stelde: of een uurtje wachten, of na de lunch
terugkomen en dan zou er meteen hulp zijn. En die hulp was er. Niet van een arts in opleiding, maar van de orthopeed. Als de splinter diep zit, zei deze, mag het geen geknoei worden.
Of neem onze apotheker. Voor simpele klachten gaat iedereen rechtsreeks naar hem toe. Naast de winkel heeft-ie een ruimte met hulpmiddelen. Wie krukken, beugels of andere zaken nodig heeft, hoeft niet naar een dependance aan de rand van de stad, maar kan terecht bij de apotheek. Voor een habbekrats krijg je nieuw materiaal mee en hij ziet vanzelf wel wanneer het terugkomt.
Zelf moest ik voor een consult in de kliniek zijn. Ik maakte een telefonische afspraak en meldde dat ik in de loop der tijd ook nog voor een jaarlijks onderzoek moest komen. ‘Dat doet u er dan toch meteen achteraan,’ riep de receptioniste, ‘anders moet u twee keer rijden. Ik maak dat nu meteen in orde.’
Ik bedoel maar...
Alleen al uit economisch oogpunt voor alle partijen is het te hopen dat de gepensioneerde actievoerders alle gelijk van de wereld krijgen van het Europese Hof. Maar voor de mensen die de dubbele kosten niet kunnen opbrengen, zal dat te laat zijn. Die zitten dan al te kniezen in een appartementje in hun vaderland, vol heimwee naar het wachtlijstloze Frankrijk.