Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Gevaarlijk stadswater

Als het gaat om leuteren, moet ik helaas toegeven dat de mannen de kroon spannen. Aan de keukentafel bespreken de heren dagelijks de toestand in de wereld. Hún wereld welteverstaan, en die is maar een paar vierkante kilometer groot. De allerkleinste voorvallen worden opgeblazen tot gebeurtenissen van grote proporties, waarbij hele leugens en halve waarheden niet worden geschuwd. Ik ben dol op sensatie, dus deze verhalen zijn zeer aan mij besteed. Rillend van genot hang ik aan de lippen van mijn buurman, als die mij met veel geknipoog en gefluister deelgenoot maakt van weer een afschuwelijke bladzijde uit de geschiedenis van ons dorp en omgeving. Er gebeurt hier zo veel, dat het een wonder mag heten dat men überhaupt nog tijd heeft om te werken.
Zo stond er afgelopen zomer een auto met Italiaans kenteken in ons gehucht geparkeerd. Dit was voor een aantal inwoners dermate verontrustend dat de politie werd gebeld. Die rukte uit met groot materieel en startte een speurtocht naar de eigenaar van het voertuig. Zelfs de krant werd ingeschakeld en er verscheen een groot artikel over de mysterieuze vierwieler die was gesignaleerd. Het stuk was zo geschreven dat geen lezer tot een andere conclusie kon komen dan dat hier iets bijzonder verdachts aan de hand was. Tegen de tijd dat ik dit verhaal hoorde, was er al sprake van een levensgevaarlijke Italiaanse crimineel, die zich op zijn vlucht voor justitie in de bossen om ons dorp zou schuilhouden. Ramen en deuren op slot was het parool, want deze man deinsde nergens voor terug. Een paar dagen later bleek het te gaan om een Italiaanse toeriste, die haar auto in ons dorpje had geparkeerd omdat ze een lange wandeltocht maakte. Dat vond ik toch wel een anticlimax, ik had verdorie al een buks gekocht. Niet dat ik veel geloof hechtte aan het verhaal, maar ik vind dat je je in dit soort situaties een beetje moet laten meevoeren, anders wordt het helemaal zo saai. Bovendien komt een buks altijd van pas.
Mijn buurman bleek niet ongevoelig voor mijn teleurstelling en vergastte mij direct op een paar petites histoires (zijn eufemisme voor roddels) over wat mensen uit een nabijgelegen stadje. Voor een goed begrip is het noodzakelijk dat u weet dat mijn buurman zweert bij bronwater. Stadswater raakt hij niet aan, laat staan dat hij ervan zou drinken.
En wat speelde er nu volgens hem in dat stadje? Aan het Place du Centre, dat eigenlijk geen plein is, maar eerder een straatje dat net iets breder is dan gebruikelijk, is een aantal zaken gevestigd. Zo is er een bar-tabac met de toepasselijke naam Bar du Centre, een kledingzaak (én taxi- en ambulancedienst), een schoenenwinkel en een kleine zelfbedieningszaak. Het café is onlangs overgenomen door een echtpaar ‘van buiten’. Ze hebben twee dochters die in de stad naar school gaan. Ertegenover zit de schoenenzaak, die wordt bestierd door een jonge vrouw. Een leuke verschijning, om het zo maar eens te zeggen, getrouwd en twee jonge kinderen. En nu wil het verhaal dat de barmijnheer sinds kort iets moois heeft met de schoenendame. En het is kennelijk zo mooi, dit alles nog steeds volgens de buurman, dat ze nu allebei op stel en sprong willen scheiden, hun zaken binnenkort gaan verkopen om in de stad een groot café te beginnen, alwaar ze nog lang en gelukkig zullen leven. Uit wraak zou de vrouw van de biertapper vervolgens iets moois zijn begonnen met de zoon van het echtpaar van de zelfbedieningszaak.
Buurman zag ogenblikkelijk dat hij nu mijn onverdeelde aandacht had, dus hij schakelde een tandje hoger. ‘Eriek, je weet dat de boulangerie daar een paar weken gesloten is geweest. Zogenaamd omdat de bakker overwerkt was. Nou, daar klopt helemaal niets van. De echtgenote van de bakker heeft een amoureuze relatie met een andere vrouw gekregen en daarom kon de bakker zijn werk niet meer aan. Bovendien is hij zelf gaan samenwonen met een man. En de zoon van de burgemeester is onlangs gearresteerd op verdenking van handel in drugs.’ Zoals ik al zei, ben ik dol op mooie anekdotes, zeker van dit kaliber, maar dit werd zelfs mij te gortig. ‘Bernard! Dit geloof je toch zelf niet?’ ‘Eriek, het is echt waar! En weet je hoe het komt dat die mensen daar allemaal zo gek doen? Tot een paar jaar geleden had het stadje een eigen bron en alle inwoners gebruikten alleen dát water, ook om te drinken. En toen werd iedereen aangesloten op stadswater en nou zie je maar watvoor ellende dat veroorzaakt.’