Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Ingeburgerd

...en een Nederlandse krant onbetaalbaar werd vanwege de hoge verzendkosten, lees ik nu zowel een Franse als een Nederlandse krant op mijn computer.
Het regionale Franse dagblad dat ik dagelijks lees, hield onlangs een sondage onder zijn lezerspubliek over de presidentsverkiezingen. De vraag aan de lezers was of ook buitenlanders hun stem zouden moeten kunnen uitbrengen. Een van de mogelijke antwoorden was: ja, want dat komt de integratie ten goede. Nu zou ik hier graag ook nationaal mijn stem willen laten horen, maar ik betwijfel eerlijk gezegd of dat mijn integratie nou echt zou bevorderen. Voor mij betekent integratie onder andere dat mijn hele sociale leven zich hier afspeelt, dus vrienden en kennissen bezoeken en uit­nodigen – dat wil zeggen Fránse vrienden en kennissen – dat ik de taal vloeiend spreek, versta, lees en schrijf, dat ik lid ben van een of andere Franse vereniging, maakt niet uit wat voor club, dat ik ’s middags warm eet, dat ik op de tv naar het Franse nieuws kijk, dat ik weet wie de minister van Financiën is, dat ik zonder haperen alle voetbalclubs uit de Ligue 1 kan opnoemen en dat ik het oprecht meen wanneer ik zeg dat je me ’s nachts maar voor één ding kunt wakker maken, en dat is voor tripoux. Welnu, ik kan u verklappen dat ik dus totaal niet geïntegreerd ben. Ik vind tripoux verschrikkelijk...
Nee, alle gekheid op een stokje, ik ben gewoon een Nederlander die in Frankrijk woont en die een paar Franse vrienden heeft – eigenlijk zijn het eerder kennissen, als ik er wat beter over nadenk – naar het Nederlandse nieuws kijkt, ’s avonds warm eet, die werkelijk geen flauw benul heeft van de naam van die minister en hoogstens zes clubs uit de Franse eredivisie kan oplepelen. En ik ben ook al nergens lid van. Nou ja, dat is niet helemaal waar, want ik heb wel vijf cartes de fidélité in mijn portefeuille zitten, allemaal van verschillende winkels hier in de omgeving, dus een beetje lid ergens van ben ik toch wel.
Maar goed, een stem uitbrengen op een presidentskandidaat zou mijn positie denk ik niet wezenlijk veranderen. De vraag is of dat erg is. Ik vind eerlijk gezegd van niet. Ondanks het feit dat ik niet voldoe aan alle voorwaarden om met recht te kunnen spreken van een geslaagde integratie, voel ik me hier als een vis in het water. Op straat wordt er naar me gezwaaid, bij de loodgieter of de elektricien hoef ik al jaren mijn naam niet meer te noemen of uit leggen waar ik precies woon, als ik de tabac binnenstap, loopt de eigenaresse al naar achteren om daar een slof van mijn favoriete shag te gaan halen en mocht ik een keer mijn portefeuille zijn vergeten, dan kan ik in elke winkel hier in de buurt op de pof mijn inkopen doen. Mijn kapper weet precies hoe ik mijn haar geknipt wil hebben, ik noem hem bij de voornaam en hij mij ook, en zijn vrouw verwelkomt me met drie welgemeende zoenen. En ze vragen me altijd naar het wel en wee van mijn chérie.
Meer kan ik toch niet wensen? Nou, iets meer weten over de Franse samenleving misschien. Dus ben ik begonnen met het lezen van ‘de bladen’. Daar steek je ook een hoop van op: wie de sterren zijn en wie in welk schandaal verwikkeld is, wiens huwelijk op de klippen is gelopen en vooral waarom, en meer van dat soort hoogst intrigerend nieuws. Al snel bleek dat ik de meeste mensen waarover wordt geschreven, niet ken. Dany Brillant, zegt u dat wat? Of Dominique Frot? Heel veel wijzer werd ik er niet van. Hoewel, ik heb wel behoorlijk wat opgestoken over mijn jeugdheld Johnny. Die komt iedere week wel een paar keer in de bladen voorbij en is altijd ergens in verwikkeld, of anders zijn vrouw wel, of zijn twintig jaar jongere schoonvader. Bijzonder boeiend, dat wel, maar ik geloof niet dat het ook maar iets toevoegt of afdoet aan mijn staat van tevreden welzijn en wat mij betreft is die meer dan voldoende. Wist u trouwens dat er ook heel veel Fransen zijn die niet van tripoux houden?