Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Oh la la in Deauville

Brigitte Bardot, vrouw met twee hoofdletters en de muze van schilder Kees van Dongen, verbleef in haar jonge jaren veelvuldig in Deauville, zoals veel beroemdheden. In de Normandische badplaats met zijn beroemde hotels en casino hadden de twee in de badhokjes aan de Promenade des Planches enkele pikante samenkomsten.

Het is hartje zomer in het jaar 1954 en de golven van de zee spelen een spelletje met de voeten van een beeldschone blondine terwijl de zon haar gouden lokken streelt. De vrouw, met ogen en lippen die even vol als rond zijn, draait zich om uit de branding. Zij knielt in het zand aan de vloedlijn en schrijft met haar wijsvinger haar initialen in twee kapitale letters: BB. Fotocamera’s klikken, filmcamera’s snorren en de mannen zonder apparatuur kijken de vrouw als betoverd aan. Brigitte Bardot weet wat zij denken, maar ze heeft haar hart reeds vergeven aan schilder Kees van Dongen, die in het casino op haar wacht. Zonder om te kijken laat zij de kijkers voor wie ze zijn en loopt naar de badhokjes aan het eind van het strand. Daar begon de mysterieuze omgang tusen de vele jaren oudere levensgenieter en zijn piepjonge muze.

Feestbeest
We zijn in Deauville, de luxe badplaats aan de kust van Normandië waar de chic van Parijs en welgestelde Engelsen het geld sinds 1911 in overvloed over de balk gooien. In dat jaar rolde in het casino ook voor het eerst het rouletteballetje en werden de eerste peperdure hotels geopend. Als in 1923 de nu wereldberoemde Promenade des Planches met de bijhorende badhokjes wordt opgeleverd, heeft Kees van Dongen al een vermogen vergokt. De in 1877 in Delfshaven geboren kunstenaar is een bekend feestbeest in de Parijse beau monde en hij mag graag een gokje wagen. In het casino van Deauville zet hij nog wel eens een eigen kunstwerk in, in ruil voor nieuwe fiches. Het kan hem niets schelen, hij schildert aan de lopende band want ‘schilderen is toch ook een spel?’ zegt hij vrolijk tegen een journalist.

Mooie leugen
Ook het liefdesspel speelde hij vol overtuiging. ‘De Vrouw’ was alles in zijn leven en haar lichaam was voor hem het synoniem voor ‘Het Landschap’. Wat betreft belangstelling van het vrouwelijk geslacht had de flamboyante man daardoor niets te klagen. Dat kwam volgens hem ook door zijn manier van schilderen: ‘Je moet vrouwen op het doek wat langer en slanker maken en daarna de juwelen wat groter. Dan zijn ze altijd tevreden.’ Dat hoefde hij bij Brigitte Bardot niet te doen. Zij was meer dan tevreden met zichzelf: ‘Ze mogen mij een zondaar noemen, maar ik heb vrede met alles wat ik doe of gedaan heb.’
In de zomer van 1954 ontmoet zij Kees van Dongen. Hij is dan 77 jaar oud en zij twintig jaar jong. Haar filmcarrière is nog maar amper begonnen, maar de schilder ziet dan al haar oogverblindende schoonheid. In de badhokjes begint een avontuur dat nog altijd met grote geheimzinnigheid omgeven is. Van Dongen lichtte een tipje van de sluier op met zijn beroemde uitspraak: ‘Schilderen is de mooiste van alle leugens.’ Feit is dat de twee regelmatig gezien worden en meer dan eens samen de badhokjes of het casino verlaten. Brigitte Bardot heeft het er tien jaar later over: ‘Ik ben nu dertig, maar in sommige dingen ben ik nog altijd vijftien!’
De sfeer van de jaren vijftig is in de badhokjes blijven hangen. De tijd heeft er stilgestaan: de kleuren, de geuren, al zitten er inmiddels wel wat scheuren in het pleisterwerk. Ze zijn tegen een kleine vergoeding voor iedereen toegankelijk. Een genot om naar te kijken én wie wil kan er natuurlijk zelf ook pikanterieën beleven. De liefde van the beauty and the beast was kort maar krachtig: ‘Ik ga weg voor ik verlaten word. Die keus is aan mij. Mannen zijn beesten en zelfs beesten gedragen zich niet zo!’ aldus BB.

tekst en foto's Ruud van Gessel