Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Verhitte strijd

Hè, hè, je zit. Maar dan begint het echte gevecht pas: de bestelling. Parijse obers hebben namelijk wel wat beters te doen dan jou op je wenken te bedienen als ze aan het werk zijn. En maak absoluut niet de fout om even op te staan voor een krant of een snel toiletbezoek, want opgestaan is plaats vergaan. Of erger nog: de vergissing om zelf je bestelling te gaan halen. Daar houden Parijse obers niet van. Als je haast hebt, zoek je het maar uit. Je ziet toch dat ik aan het werk ben? Ja, de zomer in Parijs kan best een vermoeiende aangelegenheid zijn.
Ik ben er dan ook helemaal niet rouwig om als de zomer kiekeboe speelt achter een grijze hemel die alleen maar wind en regen uitstort. Toen tijdens een paar verdwaalde warme dagen begin dit voorjaar heel Parijs vervroegd zomer aan het vieren was, voerde dit de strijd op het terras alleen maar op. Ik ben er dagen bekaf van geweest. Ik heb daarom mijn deur wijd opengezet voor de eindeloze herfstachtige zomerdagen, waarvan we er dit jaar al zoveel hebben gehad.
In november mag je tenminste zonder enig schuldgevoel midden op de dag en languit op de bank naar het problema­tische leven van Don Draper en Betty in Mad Men kijken, door je bibliotheek snuffelen – ik koop nog altijd meer boeken dan dat ik lees – en aan je laatste internetverslaving werken: silk drawer organizers uit Amerika, filmpjes van haaien met vreselijke tanden op YouTube, dramatische premièrejurken van de rich & famous en de nieuwste culinaire ontdekkingen op www.michelin.fr. Ik lees deze zin nog eens terug en vraag me af: wat is er eigenlijk mis met november?
Ik kan maar één ding bedenken en dat is: het leven op straat. Picknicken in het park of langs de Seine, lange wandelingen zonder dat je er moe van wordt, vrienden tegenkomen op straat, wijn op terrasjes. Hoewel dat laatste in de winter dus ook gewoon kan. Sterker nog, in de winter is het misschien nog wel beter toeven op het terras – er zijn nog altijd mensen die niet weten of vergeten dat bijna alle terrassen verwarmd zijn of mensen die er gewoonweg niet aan denken om in de winter op een terras te gaan zitten. Je kunt er, op dat terras dus, gewoon even opstaan voor een snel toiletbezoek, rustig je stukje krant uitzoeken en terwijl je dat doet komt het niet eens in je op om je bestelling zelf te gaan halen, want de ober staat al naast je.
Oké, er is dan geen sprake van picknicken in het park, noch van vrienden die je op straat tegenkomt. Maar ach, daar ben je dan toch te moe voor, die lange wandeling is je behoorlijk in de koude kleren gaan zitten. Wat let je om thuis lekker op de bank te gaan hangen? Pfoeh, zomer. Geef mij maar november, maar dan wel met verwarmde terrassen. Of, zoals ze hier zeggen: les avantages, mais pas les inconvéniences.