Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Wat de boer niet kent...

Daar konden ze geen centime aan verdienen omdat we met een auto vol aardappelen en blikvoer hun prachtige land kwamen ontdekken. Dat gaf me altijd een beschaamd gevoel. Maar waar betrap ik me zelf tegenwoordig op?
Elke keer als we naar Nederland gaan zit de kofferbak vol met Bretonse boter, blikken confit de canard en fois gras, potten vijgen- en kweeperenconfiture. Ik weet niet of het komt doordat de koeien er het gras laten staan en er kieskeurig de herbes  tussenuit peuzelen of doordat Franse slagers anders snijden, maar het vlees in Frankrijk smaakt beter. Dus vóór elke reis vragen we in de boucherie of ze kilo’s filet de boeuf, côte basse en filet mignon vacuüm willen verpakken. Al jaren aten we geen varkensvlees meer, maar sinds we die slimme beesten los in de wei zien lopen, smullen we weer van hun karbonaadjes en ook die gaan dus mee op reis.
Ik ben vergeten wat een vaderlandse poelier voor een hele ganzenlever vraagt, maar bij de Ecomarché liggen ze af en toe voor twaalf eurootjes in de aanbieding (in elk recept staat dat je zo’n ding in dikke plakken moet snijden en in een hete droge koekenpan een knapperig kostje moet geven. Doe dat vooral niet, want je eindigt met een pan gesmolten rokend vet. Doe eerst wat bloem in de plastic zak, daar de plakken lever in en schud ze flink. Pas dan bak je ze in een hete droge koekenpan. Succes verzekerd).  Maar ik dwaal af. Ganzenlevers kun je prima invriezen en zo gaan ook zij mee naar het noorden. In ons ganzenveren dekbed, want dan ontdooien ze niet.
Tot nu toe niets om je over te schamen, toch? Maar wat te denken van het volgende? Voor we weer naar het zuiden rijden, wordt er ook flink ingeslagen. Op nummer één staan met stip de rookworsten van de Hema. Ingevroren blijven ze een maand goed. We serveren ze met hutspot, Franse confit de canard en Engelse piccalilly. Extra belegen boerenkaas gaat mee. Dozen vol Perla-pads voor de Senseo. Stroopwafels natuurlijk.
Maar ook (nu wordt het gênanter) dozen vol Australische en Chileense wijnen. Verder gerookte paling, satémarinade en –saus. Want dat is bij ons niet te koop. Net zo min als andere groenten dan die in het seizoen zijn. Dus halen we bij Albert Hein van die leuke miniasperges, peultjes, stoneleeks en ander lekker spul. Even blancheren, invriezen en in het dekbed. Voor de avond dat we laat aankomen gaat er een complete rijsttafel mee.
Gelukkig is het donker als we aankomen, dus geen Fransman die het ziet. Tot we een keer worden aangehouden bij de grens…

Peter Schoenmaker (57) verruilde Nederland's eerste boutique hotel Spaarne 8 voor een al even exclusief gastenhuis in de Midi-Pyrenees. Zie www.just2suites.com