Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Columns archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Wijn is medicijn

Onvermurwbaar was ze, lichtelijk dementerend ook, deze oudere Franse dame die bij Janny op de kamer was geplaatst. Ach, ze vormde in zekere zin wel een vrolijke noot in een verder behoorlijk somber stuk, dat een week eerder was ingezet met een ogenschijnlijk weinig om het lijf hebbende val van een trap in ons huis. Zoals helaas zo vaak, bedroog de schijn ook dit keer. Met gillende sirenes werd Janny ’s avonds naar het ziekenhuis in Albi vervoerd, alwaar werd geconstateerd dat er sprake was van een vijfvoudige fractuur in haar bovenarm en wellicht een doorgesneden radiale zenuw.
Nu wordt er in Nederland veel gesproken over inburgeren, hoe dat allemaal zou moeten, wat voor examen er dan afgelegd zou moeten worden en of je dan voor Oranje mag voetballen of uiteindelijk toch voor Ivoorkust. Het is misschien wat kort door de bocht, maar de beste inburgeringscursus krijg je in de wereld die gezondheidszorg heet. Kalou had gewoon zwaar geblesseerd moeten raken.
Niet dat ik hem dat gun, integendeel, maar ik ben ervan overtuigd dat hij dan in Duitsland als speler en zonder haperen het Wilhelmus zou hebben meegezongen. Niets blijft een patiënt bespaard. Over het algemeen word je ook in Nederland behandeld alsof je al vanaf je geboorte volledig handelingsonbekwaam bent. Hier is dat niet anders, maar daar komt nog eens bij dat alles volkomen vreemd is.
Het hele zorgsysteem, de verzekeringen, de ambulance (opgeroepen via een loeiende sirene in een dorp hier vijftien kilometer vandaan), de strikte hiërarchie in een ziekenhuis, de bezoektijden, het patiëntenvolgsysteem en niet te vergeten: de taal. Met ‘Bonjour, ça va? Il fait beau, hein?’ kom je niet ver in een ziekenhuis, tenminste niet wanneer je duidelijk wenst te maken aan een verzorgster – dat is iets héél anders dan een verpleegster – dat je vlak na een operatie echt niet naar het toilet kunt lopen. ‘U moet zich niet zo aanstellen mevrouwtje, u hebt uw arm gebroken, niet uw been.’
Een week in een ziekenhuis kan dan erg lang duren, zelfs wanneer dit ziekenhuis in de prachtige stad Albi staat, met uitzicht op de beroemde kathedraal en recht tegenover het geboortehuis van Henri de Toulouse-Lautrec. Wat trouwens de bange vraag oproept of hij in hetzelfde ziekenhuis is behandeld; met hem is het immers, na zijn val van een paard, fysiek nooit meer helemaal goed gekomen. Maar hij heeft wel prachtig werk gemaakt en aangezien Janny beslist schildertalent heeft, is er op dat vlak nog hoop.
Bovendien kan ze inmiddels heel veel met haar mond: doppen van flessen draaien, enveloppen openscheuren, dus wellicht dat ze ook mooie met de mond geschilderde ansichtkaarten kan gaan maken. Financieel zou dat in ieder geval goed uitkomen. We zijn verzekerd in Nederland en de dekking wordt hier overgenomen door de Caisse Medical, maar die dekking is maar zeventig procent. De resterende dertig procent hadden we kunnen bijverzekeren, maar dat is nogal prijzig, zo rond de 1250 euro per jaar voor ons tweeën. Dus hebben we dat de afgelopen vijf jaar voor ons uitgeschoven en nu zitten we met de gebakken peren.
Hoewel, de kosten vallen tot op heden nóg mee, vind ik. Doordat wij geen aanvullende verzekering hebben (een complémentaire, zoals dat hier heet), moesten wij een eigen bijdrage aan het ziekenhuis betalen van vijftien euro per dag. Voor dat bedrag is Janny geopereerd, kreeg ze onderdak, mocht ze de hele dag onbeperkt bezoek ontvangen van haar liefhebbende echtgenoot, ontving ze dagelijks schone lakens én drie maaltijden waarvan maar liefst twee warm. En...bij het viergangen diner een flesje wijn!
Waarmee maar weer is aangetoond dat de medische zorg in Frankrijk inderdaad tot een van de beste van Europa behoort, want als er iets goed is voor het menselijk welzijn en daarmee in dit geval voor een spoedig vertrek uit het hospitaal, dan is het wel een glaasje rode wijn bij het eten.