Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Magazine archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Bestel hier >>
Jaargang: 2016 Nummer: 5

Leven in Frankrijk, najaar 2016

DEZE EDITIE:
Bordeaux in bloei
36 uur in Parijs
De stad uit
Een Bourgondisch lusthof

De stad uit

Tijdens een van je tripjes naar Parijs heb je vast wel eens een ritje gemaakt met de chemin de fer métropolitain, of kortweg: de métro. Dit efficiënte vervoer is onlosmakelijk met de stad verbonden. Iedere dag reizen meer dan vijf miljoen mensen met de ondergrondse. In talloze beroemde films als Subway en Le fauleux destin d’Amélie Poulain speelt de Parijse metro een belangrijke rol. De film die mij vooral bijstaat is Zazie dans le métro (1960). Zazie is een klein meisje dat voor het eerst de grote stad Parijs bezoekt. Ze is geobsedeerd door de metro en wil er absoluut een ritje mee maken. Maar helaas: als ze aankomt zijn de stations gesloten vanwege een staking. Ze besluit de stad dan maar per voet te ontdekken.
Die fascinatie voor de metro deel ik met Zazie. Toen ik nog niet in Parijs woonde, bracht ik tijdens vakanties soms een halve dag door in de onderaardse ingewanden van de stad. Zo lang je de stations maar niet verlaat, kun je op een enkel kaartje de hele dag rondrijden. Het was een bijna verslavende manier om de lucht en de sfeer van de stad op te snuiven. Nu ik al jaren een echte Parijzenaar ben, klaag ik net als de bewoners graag over de RATP. Boze tongen beweren dat die afkorting van het gemeentelijke vervoersbedrijf staat voor Rentre Avec Tes Pieds, lopend naar huis. Onterecht. De stad heeft een van de beste, hoogst frequente en goedkoopste netwerken ter wereld. Maar dat is volgens de stads­bestuurders nog niet genoeg: de Parijse metro maakt zich op voor de grootste uitbreiding in de geschiedenis.
De eerste metrolijn, de huidige bestuurderloze lijn 1, van oost naar west, opende in 1900, tijdens de Wereldtentoonstelling en de Olympische Spelen. Het was direct een succes. Kriskras door de stad reizen is al meer dan een eeuw makkelijk, snel, schoon en goedkoop. De zestien lijnen die er nu zijn vormen binnen de stad een fijnmazig netwerk van ruim 200 kilometer lengte. Te weinig. Parijs beperkt zich al lang niet meer tot het gebied intra muros, binnen de ‘muren’ van de périphérique. De regio is uitgedijd en telt ruim 11 miljoen inwoners. Als zij van de ene naar de andere voorstad willen reizen, moeten ze vaak via Parijs. Met die omweg gaat veel tijd verloren. In 2008 was het daarom tijd voor een radicaal besluit: het net wordt verdubbeld, naar meer dan 400 kilometer. De Grand Paris Express, zoals het project heet, gaat de voorsteden beter met elkaar verbinden.
Ter vergelijking: het Parijse net krijgt een uitbreiding van 22 Amsterdamse Noord-Zuid-lijntjes. Maar waar die Amsterdamse lijn bedacht is in 1926, ontstond het eerste idee voor de Parijse supermetro pas in 2008. Deze zomer ging de eerste spade de grond in en als het meezit, is het eerste deel, de verlenging van lijn 14, in 2019 al klaar. Ongeveer tegelijkertijd met de Noord-Zuidlijn. Over een jaar of vijftien is de hele uitbreiding klaar. Uiteraard worden de nieuwe metro’s volautomatisch. Daardoor kan de frequentie omhoog naar een trein per 85 seconden. Bovendien heeft de Grand Paris Express nog een ander groot voordeel: er zal nooit gestaakt worden op deze lijnen.
En dat is dan weer goed nieuws voor Zazie.