Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Magazine archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Eilandhoppen aan de Franse Rivièra

Wie naar de Franse Rivièra afreist, heeft meestal niet direct de eilanden voor de kust op het programma staan. Toch zijn de Îles d’Hyères en de Îles de Lérins (voor de kust van Cannes) niet alleen van een ongekende schoonheid, maar hebben ze allemaal een geheel eigen karakter. Als je hier voet aan wal zet, word je onmiddellijk overvallen door een aangenaam eilandgevoel en lijkt de buzz van het vasteland veel verder weg dan het korte overtochtje met de boot zou doen vermoeden.

Bezinning op Saint-Honorat

Als de veerboot de haven van Cannes verlaat, blijft de wereld die we kennen op de kade achter. Aan de horizon: Saint-Honorat, het eiland van de monniken. Onderdeel van de Îles de Lérins. Vage contouren doemen op in de zilte ochtendnevel. Eenmaal aan land nemen we het pad rechtdoor, dat langzaam omhoog gaat. Precies genoeg om halverwege aan beide kanten zee te kunnen zien. De klok van de abdij slaat.
Bij de poort wacht frère Marie-Pâques, die ons het toegankelijke deel van de adbij laat zien. Er wonen nog twintig monniken uit Frankrijk, België, Italië en Spanje. Zij leiden een sober bestaan in een hemelse omgeving van palmbomen, zee, wijngaarden, eeuwenoude olijfbomen en verstilde paden door het groen.
‘We krijgen ook steeds meer gasten die hier een paar dagen in retraite willen’, vertelt de broeder in de weelderig begroeide binnentuin. ‘Vaak wonen ze de diensten bij en nemen ze de tijd om zichzelf weer te ontdekken. Met een boek in de tuin of op een stille plek aan zee. Het doet me verdriet dat mensen de weg kwijtraken in de moderne maatschappij.’
Behalve aan God wijden de monniken hun leven aan het land en de wijn, goede wijn. De druiven profiteren van de unieke ligging op de grens van land en water. In de cave laat frère Marie-Pâques de vaten zien waarin de wijn twaalf maanden wordt bewaard voor hij in flessen gaat. Grote kans dat filmsterren als Michael Douglas, Julia Roberts, Leonardo di Caprio en Nicole Kidman van een witte Saint Césaire of rode Saint Lambert hebben gedronken, want de wijn wordt geschonken op het filmfestival van Cannes.
Saint-Honorat behoort tot de oudste kloosters van Frankrijk. Al in de 5de of 6de eeuw kende het eiland een kloosterorde die groot, rijk en machtig was.
De abdij van toen is verdwenen, want de ruïne die nu ‘de oude abdij’ wordt genoemd, dateert van de 11de tot de 14de eeuw. Overigens bevinden zich in de ‘nieuwe abdij’ uit de 19de eeuw ook nog steeds middeleeuwse elementen.
Of je er nou in retraite gaat of slechts een dagje blijft, zoals de meeste bezoekers doen, het kost op Saint-Honorat geen enkele moeite om afstand te nemen van de dagelijkse beslommeringen. Het is heel even wennen aan het gebrek aan prikkels, maar het voelt al gauw zalvend aan. Je slentert naar het klooster, bekijkt de winkel met abdijproducten, leest de bordjes bij de zeven kapelletjes, beklimt de ruïne van de oude abdij en wandelt een rondje om het eiland dat 1,5 kilometer lang en 0,5 kilometer breed is.
Hoewel Saint-Honorat dus vooral een plek is voor bezinning, cultuur en goede wijn, vind je hier ook bijzonder natuurschoon, zoals de zogenaamde criques, tussen de rotsen en struiken verborgen baaitjes. Uitrusten op een rots, met de voeten in het glas­heldere water. Er zwemt een vis die dichtbij komt en terugdeinst. Wat is hij mooi, met zijn schutkleuren en lange sierlijke staart. Genieten van het kleine. Zou frère Marie-Pâques dat bedoelen met jezelf terugvinden?

Op de fiets over Porquerolles
Het zandpad slingert door een tunnel van parasol­dennen. De vélo tout terrain laat een dun stofwolkje achter. Ergens aan de linkerkant ligt de zee. Een bordje, een spoor en dan is er plotseling uitzicht: Plage de Notre-Dame, een baai met spierwit zand en azuurblauw water. Als uit een film. Droomstranden, het is waar Porquerolles – een van de Îles d’Hyères – om bekendstaat. Drie stuks: Notre-Dame, L’Argent en Courtade. Maar er is ook nog Langoustier, waar een wit en een zwart strand een landtong delen.
Er rijden nauwelijks auto’s op het eiland. Alleen de bakker, de post en een handvol andere Porquerollais hebben ontheffing. Het eiland ontdek je dan ook op de fiets. Over goudgele paden, glanzend in de zon. Steil omhoog gaat het naar Fort Agatha voor een 360-graden-uitzicht, dan naar de Moulin du Bonheur waar geliefden graag afspreken en daarna de bossen in op zoek naar de boerderij van monsieur en madame Cano. ‘Linksaf de chemin privé volgen’, had een Porquerollais me in Le Village verteld. ‘En als je toch verdwaald bent, moet je madame even bellen, dan komt ze je zoeken...’

Lees verder over eilandhoppen aan de Côte d'Azur, ook voor tips & adressen in de speciale editie Provence & Côte d'Azur 2013 van Leven in Frankrijk.

tekst en foto's Hans Avontuur