Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Magazine archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



La Maurienne: actie & traditie in de sneeuw

Alpineskiën, sneeuwschoenwandelen of toerskiën: in de Mauriennevallei ben je overdag actief in een onovertroffen winterwonderland en wandel je ’s avonds door knusse dorpen met een barokkerkje. Op weg naar de perfecte kaasfondue.

Twee weken geleden stond ik nog oog in oog met een steenbok’, vertelt gids Yannick als we hem vragen naar de dierensporen in de sneeuw. Op zijn iPhone toont hij de foto’s. Ook herten, wolven en sneeuwhazen kom je in dit ­afgelegen gebied tegen, bezweert hij. Als we stilstaan om te kijken naar ijsklimmers die verticaal hun weg omhoog zoeken in een bevroren waterval tegen een rotswand, worden we bijna van onze dure toerski’s gereden door een hondenslee. De dieren worden met veel geschreeuw opgezweept door een bezeten musher die traint voor de Grande Odyssée Savoie Mont-Blanc, een prestigieuze ­wedstrijd waar de beste traineaux à chiens ter ­wereld hun krachten meten op een uitdagend ­parcours van vierhonderd kilometer. Hij lijkt niet van plan zich van zijn snelheid en pad te laten ­afbrengen door een paar toerskiërs die van de ­stilte genieten. Een rust die niet alleen kenmerkend is als decor voor het toerskiën, maar die lijkt te ­regeren in de hele Haute Maurienne. Een weldaad voor wie de grote(re) Franse wintersportgebieden gewend is.
Het gebied ligt in een vallei in de Savoie, aan de voet van de Col du Mont Cenis, en wordt door slechts een enkele bergkam gescheiden van Italië. Bij deze bergpas is Hannibal met zijn olifanten vermoedelijk de Alpen overgestoken, op weg naar Rome. Het dal bestaat uit zeven dorpen, als een snoer aan elkaar geregen, met karakteristieke ­barokkerkjes. Hier kent iedereen iedereen en de meeste families leiden al generatieslang hun rustige bergleven. Hier en daar staat nog een fort uit de tijd dat de strategisch belangrijke Savoie zich moest beschermen tegen buurman Piemonte, en er prijkt een opvallende blauwe bol in het landschap. Die is van ONERA, een bekend lucht- en ruimtevaartonderzoekscentrum en het grootste wind­tunnelpark van Europa.
In de Haute Maurienne is het massavertier van de grote Franse skigebieden ver weg. Toch zijn er meer dan genoeg voorzieningen voor de moderne wintersporter, waaronder drie skigebieden, maar buiten het seizoen blijven er maar drieduizend ­dorpelingen over. In de winter bevolken drie keer zoveel mensen het dal.

Lekkerste kaasfondue
’s Avonds worden we bij La Grange de Travercle verwacht, tussen Bonneval-sur-Arc en Bessans, in the middle of nowhere. Vanaf de parkeerplaats langs de weg moeten we nog een stuk door de sneeuw ploegen om bij het restaurant te komen. Gelukkig worden we bijgelicht door de volle maan aan een kraakheldere sterrenhemel. Dan doemt, badend in het maanlicht, een berghut op. Het restaurant van Jean-Louis Vincendel is ’s winters een pleisterplaats voor passerende langlaufers, voor wie deze omgeving een walhalla is. In de zomer ontvangt hij veel fietsers en wandelaars op zijn grote terras en daarnaast runt hij een camping à la ferme.
Maar Jean-Louis brengt ons nu naar het winterse hoogtepunt, een feeëriek verlichte Finse kota, een knus houten ‘tuinhuisje’ dat je kunt reserveren voor besloten diners van zes tot twaalf personen. Binnen begeleidt onze energieke gastheer de verschillende gangen van de royale maaltijd met het ene na het andere verhaal over het leven in deze afgelegen bergstreek. Trots meldt hij, toch de jongste niet meer, dat hij vader is geworden. Zijn jonge vrouw is de dag daarvoor bevallen. De kaasfondue die Jean-Louis op tafel zet, is de lekkerste die we ooit hebben gegeten. Hij blijkt gemaakt van een (alpage-)Beaufort, de beroemdste kaas van de streek, die vijftien maanden heeft gerijpt en afkomstig is van de ferme van zijn volwassen zoon uit een eerder huwelijk. Enthousiast schenkt Jean-Louis regionale wijnen en dist verhalen op over de herkomst van de ­ingrediënten, die vaak huisgemaakt zijn. Zoals de geitenkaas bij het apéro en de génépi (een alpen-kruidenlikeur) die Jean-Louis als digestif schenkt.

Verboden spel
De volgende morgen bij daglicht begrijpen we waarom Bonneval-sur-Arc een van de Plus Beaux Villages de France is: het kerkje en de sfeervolle maisons en pierre zijn een sprookje in de sneeuw. Het langgerekte dorp is het laatste in de vallei van de Haute Maurienne, die hier op zijn smalst is, en wordt aan beide zijden geflankeerd door hoge bergen. In het vieux village van Bonneval treffen we naast de kerk, de begraafplaats, het dorpshuis en enkele hotels een sfeervolle salon de thé annex chambres d’hôtes en een charmant winkeltje met lokale lekkernijen en een grote collectie Opinel-messen, die hier in de buurt worden gemaakt. Ook het winkeltje baat gastenkamers uit.
Dit traditionele dorp was gek genoeg een van de eerste communes met ondergrondse elektriciteit, wat het straatbeeld aangenaam rustig en natuurlijk maakt. Met dank aan een fanatieke burgemeester die zich sterk maakte voor milieu en erfgoed.
Verderop ligt het nieuwere en ‘toeristischer’ ­gedeelte van Bonneval, maar ook dat is bescheiden van omvang. We nemen er de lift naar het kleine, maar complete skigebied van Bonneval-sur-Arc, dat met toppen tot drieduizend meter hoogte ook genoeg uitdaging biedt.
Tijdens de lunch op de piste in bergrestaurant Le Criou wentelen we ons in de lokale gezelligheid. Iedereen kent en groet elkaar en we worden al snel ingewijd in de geheimen van La Mourra, een onnavolgbaar handenspel waarbij het erom gaat de ander af te troeven in snelheid en gewiekstheid. Tot voor kort was dit lokale gebruik verboden, omdat de gemoederen vaak te hoog opliepen. ­Tegenwoordig spelen steeds meer jongeren het weer. We krijgen gezelschap van skileraar Joseph (‘Jojo’), een oude vos. Hij daagt onze gids Yannick uit voor een potje, dat vervolgens met veel lawaai en gejoel wordt gespeeld. Even later komen we Jojo beneden in het dorp weer tegen, als hij in de tabac, die in ons hotel is gevestigd, zijn middagkoffie drinkt. Hij begroet ons joviaal.
Wie in Bonneval (nog) verder de ongerepte wildernis in wil, kan gaan toerskiën (zie kader) naar het minigehuchtje Écot, dat niet meer bewoond wordt maar wel enkele mooi gerestaureerde natuur­stenen huisjes en het 12de-eeuwse kapelletje Sainte-­Marguerite herbergt. We zijn niet verbaasd als ­Yannick vertelt dat de kloof met adembenemende natuur waar de tocht doorheen voert als decor heeft ­gediend voor films en tv-series.

IJsdip
Een zo mogelijk nog filmischer entourage vinden we op de vlakte bij het Lac de Bessans, aan een meer waar de late namiddagzon nog net zijn ­gouden licht over de berg werpt. Hier staan ­Maxime, Rachel en Nicholas klaar om ons na alle sportieve actie wat ontspanning te bezorgen.
We zien een paar houten cabanes in de sneeuw, waarvan eentje wordt gebruikt voor massages. Terwijl Rachel mijn vermoeide spieren onder ­handen neemt, geniet ik vanaf de massagetafel van het ­uitzicht op het bevroren meer en de ­bergen. Bijzonder aangenaam natuurlijk, maar het absolute hoogtepunt is toch wel de Sauna Cosmic. Door een groot raam in deze houten capsule, waar we met een klein gezelschap in kunnen, ­hebben we onovertroffen uitzicht op het winterlandschap. Je uit- en aankleden is wel even ­doorbijten in een onverwarmd houten kleedhokje bij temperaturen ver onder het vriespunt.
Na de ontspannende saunasessie schuifel ik in mijn ­badpak en op slippers door de sneeuw naar de baignoires de glace, een flatteuze ­benaming voor een in het ijs uitgehakt gat met een zwembad­trapje. Na deze ijsdip is de bloedsomloop zo lekker op gang gekomen, dat we nog rustig tien minuten in de kou staan te ­keuvelen zonder warme kleren te missen. Iceman Wim Hof zou trots op ons zijn. Intussen heeft Maxime thee gezet, waarvan we in alle rust kunnen nippen in een houten ligstoel.
Een verkwikkende afsluiting van ons bezoek aan de Haute Maurienne.

Lees verder over de Maurienne in Leven in Frankrijk nr. 1, winter 2015/2016.
(Meer tips & adressen in de Maurienne op de website volgen nog)

tekst Mariette van de Sande