Deze site gebruikt cookies om informatie op te slaan op uw computer. Door het gebruik van onze site accepteert u de voorwaarden. Lees onze Cookie Verklaring.
Doorgaan

Magazine archief


NEEM OF GEEF EEN ABONNEMENT OP LEVEN IN FRANKRIJK

En ontvang de nautische dekbedovertrekset t.w.v. € 89,95!



Leven als notaris in Frankrijk

nog steeds wanen veel Franse notarissen zich onaantastbaar in hun status. Uw goedbedoelde Hollandse directheid werkt op hen desastreus; diplomatie en Franse finesse kúnnen de afwikkeling van belangrijke kwesties als een erfenis of de aankoop van onroerend vereenvoudigen.

Een beetje gechargeerd, ik geef het toe. Want het merendeel van de 8500 Franse notarissen verricht prima werk. Zij zijn bereid om u telefonisch te woord te staan, daarbij een woordje over de grens spreken, zich iets aantrekken van wat ú wenst en zich te realiseren dat ‘buitenlanden’ regels kennen die flink afwijken van de Franse.
Maar over die goeierds is het natuurlijk niet leuk stukjes schrijven, zodat ik hier een inkijkje geef in de ervaringen met de keerzijde van het Franse notariaat.
In het gunstigste levert dat een smeuïg verhaal op. Bijvoorbeeld over een maître, die het als echte notabele de gewoonste zaak van de wereld vond om op een aangename donderdagmiddag de vulpen te laten vallen, om met een groepje lokalen de jachtgeweren te laden. En dat dan bij voorkeur een halfuurtje voordat de vanuit Zwolle afgereisde kopers – vermoeid van de reis, maar enthousiast en vol vragen – hun acte de vente dachten te komen tekenen. Gelukkig was de maître vrijdagmiddag nuchter genoeg om (na enkele toenemend indringende telefoontjes van mijn zijde) de zaak alsnog te laten passeren… Veel minder leuk was het geval van de bijna gepensioneerde dorpsnotaris die door pure onwil, incompetentie en zelfs corruptie, de afwikkeling van een nalatenschap bijna vijf (!) jaar wist te traineren. De man bleek daarbij niet één maar zelfs drie ‘petten op te hebben’, waarvan hij vooral zijn eigen petje koesterde. Pas na een formele klacht bij de Chambre des Notaires én actie van een venijnige Parijse advocaat boog meneer, en wikkelde de erfenis voor mijn
cliënten af. Deze mensen – een aimabel en inmiddels zelf ook
bejaard echtpaar – zat met smart te wachten op de bescheiden
opbrengst en had de moed al enkele keren bijna opgegeven.

De moraal van dit verhaal: laat u bijstaan door een specialist die uw taal spreekt en naast de Franse juridische aspecten zeker ook met de cultuurverschillen weet om te gaan. Begrip, tact en pragmatisch handelen blijken goud waard bij de afwikkeling van kwesties waarin de Franse notaris onmisbaar is.