Résidence Les Eydins, verwennerij in de Provence
Nederlandse chambres d'hôtes in de Luberon. waar gastvrijheid tot kunst is verheven.
In de dalen van de Petit Luberon, een bergachtig gebied in het westen van de Provence, kabbelt het leven rustig voorbij, ongeacht het jaargetijde. Een ideale plek voor Ria van de Vooren en Frans Broersma om een chambres d’hôtes te beginnen. ‘Als het om perfectie gaat, gaat Ria tot het uiterste.’
In het groene voorjaar, als de zomer de deur al op een kier heeft gezet, zijn wij te gast in Résidence les Eydins, aan de voet van het schilderachtige Bonnieux, L’un des Plus Beaux Villages de France. Vlak nadat we een van de oudste Romeinse bruggen van de streek, de Pont Saint Julien zijn gepasseerd, doemt het domaine voor ons op. Gastvrouw Ria heet ons hartelijk welkom.
Drie jaar geleden zijn Ria en Frans op deze romantische plek terechtgekomen. Daarvoor werkten ze in Nederland allebei als zelfstandig makelaar. ‘De makelaardij bestaat vooral uit netwerken. Ik was alleen maar druk en deed altijd het licht uit’, constateert Frans misprijzend. Hij had het gevoel in een ratrace terecht te zijn gekomen, zegt hij, waarin alles om geld draaide. Steeds meer wilde hij afstand nemen van wat hij de ‘geveinsde eerlijkheid’ van het vak noemt. Zo kwam het ook tot een eerste kennismaking met deze streek. Na een definitieve breuk met zijn zakenpartner is Frans samen met Ria van het ene op het andere moment in de richting van Frankrijk gereden, want het was de hoogste tijd om stoom af te blazen. In de late uurtjes eindigde hun reis bij de auberge van Apt, waar zij nog net een kamertje konden bemachtigen. De volgende dag kwamen zij terecht in een chambres d’hôtes in het op een rots gelegen Saignon. Ze zouden er later nog vaak terugkeren.
Toen Frans Ria zeven jaar geleden ten huwelijk vroeg, koos ze voor Saignon als trouwlocatie. Na een onafzienbare hoeveelheid formaliteiten trouwden ze, maar uiteindelijk niet in het katholieke Saignon, waar een katholiek niet met een protestant mocht huwen. Met hulp van een dominee weken ze uit naar het protestantse gehucht Temple des Gros bij Gordes.
Lang gekoesterde wens
En toen werd Ria verrast door iemand die haar bedrijf wilde overnemen. Niets stond haar nu meer in de weg om toe te geven aan haar lang gekoesterde wens: het ontvangen en plezieren van gasten in een echte vakantie-sfeer, in de door hen zo geliefde Provence.
Een makelaar in Bonnieux vond de ideale plek: een typisch Provençaalse mas in het dal van de Luberon, een boerderij die het beschutte gevoel biedt van een eiland in een zee van licht. De eerste indruk was doorslaggevend. De locatie was superbe. Ze konden er zelf een afgescheiden huis bewonen. Het huis heeft een ruime serre, waar ook in de winter het zomergevoel overheerst, en een zwembad. Toen ze terugreden naar Nederland, wisten ze het al. Qui ne risque rien, n’a rien, zeiden ze tegen elkaar in hun beste Frans.
Maar er was nog veel werk aan de winkel. Het huis zat vol spinnenwebben, de muren stonden onder de schimmel en de wettelijk voorgeschreven septic tank ontbrak. Gelukkig verliepen de contacten met de mairie soepel en kregen ze alle medewerking. Vol goede moed, en met inschakeling van lokale mensen is de renovatie van de mas opgepakt. Mede dankzij het inzicht van Ria, die een cursus binnenhuisarchitectuur heeft gedaan, is het geheel omgevormd tot wat Les Eydins nu is: chambres d’hôtes met allure.
Tuin als een park
Karakteristiek voor Les Eydins is de ligging, midden in een kom in de Luberon-vallei. Je voelt je in die open ruimte toeschouwer van een fascinerend spel van licht, ziet prachtige zonsopgangen en -ondergangen, en de maan en sterren aan de donkere hemel als op een schilderij van Van Gogh. Vanaf de Chemin du Four bereik je de mas via een lange oprijlaan die wordt geflankeerd door cipressen en blokvormig gesnoeide laurier. Het complex bestaat uit diverse verspringende gebouwen met terrassen die daarop aansluiten. Een tuin als een park omarmt het geheel met geurende flora. In de binnenhof staat een eeuwenoude moerbeiboom, een overblijfsel uit de tijd van de zijdeproductie. Rondom liggen de heuveldorpen als parels aan een snoer: Bonnieux met zijn fameuze cederbossen, het lieflijke Ménerbes, de ruïne van het kasteel van de Markies de Sade in Lacoste, en als hoogtepunt – letterlijk en figuurlijk – de altijd aanwezige Mont Ventoux.
De naam van Les Eydins is ontleend aan een van de wijnkastelen in de buurt. In de gewelven van het huis bevindt zich dan ook een cave, de wijnkelder die je in eerste instantie niet eens opmerkt. En ook de kamers zijn genoemd naar verschillende wijnchateaus. Het zijn er acht, waaronder twee volledig ingerichte studio’s en een suite, allemaal in een eigen stijl. Kenmerkend is de ingetogenheid, met hier en daar een speelse verrassing, zoals een oude spiegel in een nis met uitgekiende sfeerverlichting of een antieke houten bank.
En natuurlijk staat er een bijpassende fles wijn klaar. De bedden zijn uitstekend en iedere kamer heeft een eigen badkamer en toilet. De gastvrouw heeft duidelijk over ieder detail nagedacht: bloemen van het seizoen in een vaas, een weegschaal, zelfs naaigerei ….vaak merk je het pas als je het nodig hebt. ‘Ja, als het om de perfectie gaat, gaat Ria tot het uiterste'’, merkt Frans trots op.
In het hoofdgebouw bevindt zich een ruime lounge met open haard, een keuken en een eetkamer met een toepasselijk schilderij van een paar tafelende heren van de Nederlandse kunstenaar Ferdinand Schönberger. Bij het zwembad – met uitzicht op Lacoste – staat de gasten een complete zomerkeuken ter beschikking, dus ze kunnen ook zelf koken en zich zo een excursie naar een restaurant besparen. En deze plek zou Frankrijk niet zijn zonder de twee petanquebanen, die ‘s avonds kunnen worden verlicht.
Lees verder over Résidence Les Eydins van Ria van de Vooren en Frans Broersma in Leven in Frankrijk nr. 3, zomer 2010.
Tekst Ton Kleijnen - Foto's Ton Kleijnen & Eric Larrue
