Huizenaanbod

Blogs
Isabel Flipse
isabelle-flipse
isabelle-flipse

Een complexe nalatenschap Slot

Isabelle Flipse

 

Een complexe nalatenschap, slot
Ik sluit af met de ontknoping van de kraak van de portierswoning. De eerdere episodes, met meer
details, leest u terug op mijn website.
Bij aankomst brandt er licht in het huisje, dat bij ons laatste bezoek toch heus leeg was. Rammelen noch
roepen leidt tot enige reactie. Daarom nog maar eens de politie gebeld. Maar het is al na negenen. “Belt
u morgenochtend maar terug”. Waarom trokken buren niet eerder aan de bel? Laksheid? Angst voor
represailles? Voor onze cliënten ontvouwt zich in elk geval een rampscenario. De Franse politie kan
nauwelijks nog iets uitrichten zodra krakers kunnen aantonen dat ze er enkele dagen zitten. Inmiddels
hangt de was aan de lijn, staat er wat tuinmeubilair, ligt er haardhout. De boel lijkt al weken bewoond.
Maar we hebben ons niet naar het Zuiden gehaast voor het starten van een papieren procedure. Er moet
iets gebeuren, en een brutaal mens heeft de halve wereld! Na twee lange dagen, nog vijf telefoontjes
met gendarmerie en Police Nationale en bezoek aan nog eens twee stations de police, treffen we
eindelijk een pragmatische policier die bereid is om de volgende ochtend een paar mannetjes te sturen.
Waarachtig: stipt 9:15 arriveert een Berlingo met drie agenten, die direct hun vermoeden uiten over de
herkomst van onze gasten. De Côte d’Azur wordt dat najaar namelijk overspoeld door Moldaviërs, die via
schimmige netwerken worden gelokt en volstrekt tevergeefs hopen op asiel. De frustratie over de
hiermee gepaard gaande overlast en criminaliteit leidt tot een creatief idee: we zullen – met rugdekking
van deze drie potige heren – onze krakers aanbieden om géén aangifte van inbraak te doen, mits ze nog
diezelfde dag zullen vertrekken. Strikt juridisch uiteraard kansloos. Maar een huis van een ander inpikken
is evenmin netjes, nietwaar?
Na lang kloppen opent een slaperige jongeman de deur. Hij spreekt geen Français, noch English. Wel
Russki en ein bisschen Deutsch, wellicht hopend dat wij dan wel bakzeil zullen halen. Helaas voor hem
spreekt mijn kantoorgenoot vloeiend Duits en verloopt de onderhandeling met de krakers – vier in
totaal, niet onvriendelijk en inderdaad uit Moldavië – verbluffend soepel. Ons gewaagde plan lijkt te
slagen! Dit stukje laat geen ruimte voor de sappige details maar het avontuur eindigt ermee dat wij de
krakers eigenhandig hebben helpen inpakken, zodat het huisje nog dezelfde middag kon worden
gebarricadeerd, om herhaling te voorkomen. Zoveel geluk zul je immers niet nog eens hebben.
Nu is de rust weergekeerd, de erfgenamen opgelucht en het vertrouwen in de afwikkeling van deze
erfenis hersteld. Die afwikkeling gáát plaatsvinden. Hij zal echter niet zo boeiend zijn, dat ik er nog meer
episodes aan wijd.

Blogs
isabelle-flipse
isabelle-flipse

Een complexe nalatenschap deel V1

Isabelle Flipse

 

Het feuilleton over de Franse erfenis die maar niet afgewikkeld raakt, wordt langer en langer, té lang eigenlijk. Maar de volgende anekdote zowel authentiek als spectaculair. Die kan ik u dus niet onthouden.

Op de vier hectare aan de Côte, waarvan mijn cliënten mede-eigenaar in bloot-eigendom zijn, stonden ooit een groot huis, een olijfgaard en schattig portiershuisje. Dat laatste vormt nu de enige tastbare herinnering, hoewel er van schattig geen sprake meer is. De meeste luiken werden dichtgeschroefd omdat ze er anders afvielen en het onkruid staat hoog in de dakgoten. Tegen mijn advies liet de vruchtgebruikster water en elektra echter nooit afsluiten, want ‘je weet maar nooit’.

Wat deze puissant rijke weduwe inderdaad niet wist, was dat zelfs zo’n vervallen stulpje interessant is voor mensen die voor nop op een prachtig plekje willen zitten, al is dat onder zeer primitieve omstandigheden. Midden november belt er een angstige buurman dat er sinds ‘een tijdje’ licht brandt en er ongure types rondscharrelen. De woorden squatteurs (krakers) en gitanes (zigeuners) vallen.

De politie wordt gebeld, tot drie keer toe. Maar men heeft de handen vol aan de gevolgen van recent noodweer in de regio. Verwende Hollanders die denken dat hun probleem tweeduizend kilometer verderop wel even door het plaatselijk gezag wordt opgelost, krijgen geen prioriteit.

Toch moet er iets gebeuren en wel heel snel. Want als je één ding niet wilt in je Franse huis, dan zijn het krakers. Als u denkt dat we het krakers in Nederlands makkelijk maken? In de Franse praktijk komt het erop neer dat een kraker die kan bewijzen dat hij zich 48 uur in het perceel heeft opgehouden, enkel nog via een civiele procedure kan worden uitgezet. De kans dat dat lukt, bestáát. Dat zo’n procedure langer dan een jaar duurt en tienduizenden euro’s kost, is vrijwel een zekerheid…

Mijn cliënten beseffen dit en vragen me ‘te redden wat er te redden valt’. Mijn kantoorgenoot en ik zijn daarom de volgende dag in de auto gesprongen en na twaalf uur rijden stonden we in het donker voor de poort. Het kettingslot bleek een ander exemplaar dan waarvan wij de sleutels hadden, in de verte was klein licht te zien en er stond een gammele bestelbus op het terrein. We hadden logés, zoveel was zeker.

Hoe pak je dat aan, als je vindt dat een knokploeg geen acceptabele optie is? Vergeeft u me dat ik hier toch nog één episode aan vastplak.

Blogs
isabelle-flipse
isabelle-flipse

Een complexe nalatenschap deel V

Isabelle Flipse

 

Isabelle Flipse is intermediar voor Franse juridische zaken. www.kantoorflipse.nl

In de voorgaande episodes over een enorm gecompliceerde Franse erfenis (u leest ze terug op mijn website) voerde ik u onder meer langs:
• de nooit geformaliseerde splitsing van een ooit gezamenlijk aangekocht perceel; de bron van alle problemen
• de avonturen rond het opnieuw in kaart brengen van de perceelgrenzen
• het probleem dat er gaandeweg steeds meer belanghebbenden betrokken raken
Het dossier loopt inmiddels ruim een jaar maar we moeten dóór. Dat de waarde van ‘ons perceel’ in de miljoenen loopt maakt gelukkig iets goed. Met een mix van tegen- en realiteitszin accepteert de vruchtgebruikster dat zij voorlopig weer voor de kosten zal moeten opdraaien. Hoewel tussen haar en mijn cliënten, de bloot-eigenaars, bepaald geen warme band bestaat beseffen allen dat het goed afronden van de zaak in ieders belang is.
Voordat we notaris en landmeter vragen de splitsing te formaliseren, ondernemen we nog eenmaal een poging om de situatie eenvoudiger te maken. Het overnemen van ‘aandeel B’ door mijn cliënten zal daaraan bijdragen. Het verlost B van een probleem (zie episode 4) en is zeker interessant voor mijn cliënten. ‘Perceel B’ vormt nu immers een enclave en die zal na splitsing bereikbaar moeten zijn vanaf de openbare weg. Alleen het mooie perceel van mijn cliënten biedt mogelijkheid voor de aanleg van een voldoende breed pad. Geen fijn vooruitzicht, temeer omdat perceel B voor een derde sowieso niet interessant is. Het biedt geen uitzicht en is maar matig  bebouwbaar. Wie zich een villa aan de Côte kan permitteren zal zeker niet deze kavel kiezen. Een kind kan dus zien dat ook de B’s belang hebben bij een redelijke deal, en wij beseffen dat buurmans erf maar eens te koop komt.
Het begrip redelijk blijkt rekbaar. Na lang aarzelen noemt B een prijs die onderhandelen bij voorbaat  zinloos maakt. De reden van het bedrag wordt na wat juridisch graafwerk duidelijk. Na afwikkeling van zijn faillissement ging Meneer B een nieuw zakelijk avontuur aan, waartoe hij veel geld leende. Als zekerheid laat hij hypotheek vestigen op ‘zijn’ Franse perceel. Onmogelijk denkt u? Hoe kun je hypotheek vestigen zonder medewerking van de mede-eigenaars (noch van de ex-echtgenote)? En toch is het gebeurd. Procederen ligt voor de hand maar zelfs al zou de hypotheek na een kostbare procedure zou worden vernietigd, dan is B’s schuld nog niet verdwenen. En met een tweede faillissement is ons belang evenmin gediend. We besluiten ons niet langer bezig te houden met zaken waarop we geen invloed hebben en rollen de mouwen op voor de volgende uitdagingen. Want die komen eraan!..